Technologia drukowania 3D istnieje w sektorze przemysłowym od kilku lat, ale technologia przyciągnęła uwagę głównego nurtu, gdy hobbysta/producent rynek drukowania 3D. Zostało to napędzane technologią modelowania stopionego osadzania (FDM), która wykorzystuje podgrzewaną dyszy do drukowania materiału w warstwach, budując obiekt z czasem. Szczegóły obiektu są zazwyczaj niedoskonałe ze względu na trudność umieszczania warstw dokładnie na siebie.

Następnie skala cenowa to stereolitografia i cyfrowe przetwarzanie światła (SLA i DLP), które wykorzystują fotopolimer żywicy ciekłej wyleczony przez światło. Podczas gdy FDM jest odpowiedni dla tanich prototypów, te dwie metody, z ich wysokim poziomem szczegółowości, nadają się bardziej skomplikowanym prototypom. SLA znalazła się na rynku prosumerów (towary o standardach między tymi skierowanymi do konsumentów i profesjonalistów) za pośrednictwem firm takich jak Formlabs, które koncentrują się na klientach takich jak startupy, którzy chcą go używać do prototypowania lub niestandardowej produkcji krótkoterminowej.

Startupy wykorzystają to do udoskonalenia swoich produktów na wczesnym etapie przed inwestowaniem w kosztowne techniki formowania wtrysku, wyjaśnia Michael Sorkin, europejski dyrektor generalny w Formlabs.

[ Jest to bardziej wydajny sposób zmiany produktu na początku. Startupy używają tego bardziej na początku niż później ” - mówi.

W połowie do wysokiej klasy znajdziesz selektywne spiekanie laserowe, które wykorzystuje lasery do podgrzewania sproszkowanego materiału (zwykle nylonu), zamieniając go w substancję stałą. Ta technologia jest przydatna do złożonych projektów. Jeszcze bardziej wyrafinowana technologia odrzutowego materiału jest wykorzystywana do bardzo szczegółowych, realistycznych prototypów.