Szybkie prototypowanie to grupa technik stosowanych do szybkiego wytworzenia modelu skali fizycznej lub zespołu przy użyciu danych o trójwymiarowym komputerze wspomaganym (CAD). Konstrukcja części lub zespołu odbywa się zwykle przy użyciu drukowania 3D lub „produkcji warstwy addytywnej” technologia.
Pierwsze metody szybkiego prototypowania stały się dostępne pod koniec lat 80. i zostały wykorzystane do tworzenia modeli i części prototypowych. Obecnie są one wykorzystywane do szerokiej gamy zastosowań i są używane do produkcji części jakości produkcji w stosunkowo niewielkich liczbach w razie potrzeby bez typowej niekorzystnej ekonomii krótkoterminowej. Ta gospodarka zachęciła biura usług online. Ankiety historyczne technologii RP zaczynają się od dyskusji na temat technik produkcji Simulakra stosowanych przez 19-wiecznych rzeźbiarzy. Niektórzy współcześni rzeźbiarze wykorzystują technologię potomstwa do tworzenia wystaw. Zdolność do odtwarzania projektów z zestawu danych spowodowała, że kwestie praw, ponieważ obecnie możliwe jest interpolowanie danych objętościowych z jednowymiarowych obrazów.
Podobnie jak w przypadku metod odejmowania CNC, przepływ pracy CAD-CAM-CAD-CAD-CAD-CAD-CAD-CAD-CAD-ADEDSIGN COMPLEAT-ADEM urządzenie skanujące. W przypadku RP dane muszą reprezentować prawidłowy model geometryczny; mianowicie, którego powierzchnie graniczne obejmują skończoną objętość, nie zawiera otworów odsłaniających wnętrze i nie składają się na siebie. Innymi słowy, obiekt musi mieć [wewnątrz. ”Model jest prawidłowy, jeśli dla każdego punktu w przestrzeni 3D komputer może określić, czy ten punkt leży w środku, na, czy poza powierzchnią graniczną modelu. CAD Postrocesorsors Przybliża wewnętrzne formy geometryczne CAD dostawców aplikacji (np. B-splajny) o uproszczonej formie matematycznej, która z kolei jest wyrażona w określonym formacie danych, który jest wspólną cechą w produkcji addytywnej: STL (stereolitografia) de facto standard W celu przeniesienia stałych modeli geometrycznych do maszyn SFF. Aby uzyskać niezbędne trajektorie kontroli ruchu w celu napędzania rzeczywistego SFF, szybkiego prototypowania, drukowania 3D lub mechanizmu wytwarzania addytywnego, przygotowany model geometryczny jest zwykle przecinany na warstwy, a plastry są skanowane na linie [ tworzenie „rysunku 2D” używanego do generowania trajektorii jak na narzędziu CNC], naśladując w odwrócenie procesu budowania fizycznego warstwy do warstwy